Znanych jest ponad sto gatunków myszoskoczków, ale w hodowli najbardziej rozpowszechniony jest myszoskoczek mongolski. Nazywany również gerbilem lub suwakiem mongolskim.

Pochodzenie

Myszoskoczek pochodzi ze stepów Mongolii i północno-wschodnich Chin. W 1954 roku doktor Victor Schwentker sprowadził kilka osobników do Stanów Zjednoczonych i rozpoczął naukowe badania tego gatunku. Dziś gryzonie te należą do najpopularniejszych zwierząt domowych.

Wygląd

Są niewielkimi zwierzątkami. Dorastają co prawda do dwudziestu centymetrów długości, ale połowę z tego przypada na ogon. Ważą niewiele ponad sto gram.
Z wyglądu przypominają mysz na kangurzych nogach (stąd zapewne wzięła się ich polska nazwa), z tym że ich ogon jest całkowicie owłosiony. Długie tylne nogi pozwalają im na wykonywanie długich skoków, co bardzo przydaje się podczas ucieczki. Potrafią również biegać jak inne gryzonie.
Naturalnie umaszczone osobniki są brązowo-czarne, jednak w niewoli wyhodowano liczne odmiany barwne: czarne, białe, kremowe, szare, itd.

Długość życia

Życie dzikich myszoskoczków jest krótkie, ale w niewoli w dobrych warunkach mogą dożyć nawet do pięciu lat.

Zachowanie i wymagania myszoskoczków mongolskich

Myszoskoczki są bardzo łagodne. Do wyjątkowych należy zaliczyć sytuacje, w których myszoskoczek ugryzie człowieka. Bardzo łatwo się oswajają i są towarzyskimi zwierzętami. Prowadzą dzienny tryb życia. Są bardzo ruchliwe, a ich ulubionym zajęciem jest kopanie w podłożu i podgryzanie prętów klatki. Gryzonie te bardzo interesują się wszystkim, co się wokół nich dzieje. Często wybiegają z domku, jak tylko usłyszą lub zobaczą, że człowiek zbliża się do ich klatki. W naturze żyją w bardzo dużych grupach.
Powinniśmy zapewnić im dużą klatkę, która może być piętrowa, jeśli na piętro prowadzi drabinka. Dno najlepiej przykryć grubą warstwą drobnych trocin, by umożliwić myszoskoczką kopanie. Warto zatem wybrać klatkę z bardzo wysoką kuwetą, by nie wysypywały trocin na zewnątrz. Z upodobaniem też gryzą wszystko, co znajduje się w zasięgu ich zębów. Plastikowa kuweta klatki powinna być więc zabezpieczona przed pogryzieniem: metalowe pręty muszą dochodzić do samego dna. W grę wchodzą również klatki z tworzywa, pod warunkiem, że nie będą miały żadnych miejsc, o które gryzoń może zahaczyć zębami. Drewniane i plastikowe elementy wyposażenia zostają zwykle szybko zniszczone.
Myszoskoczki nie powinny być trzymane pojedynczo. Oczywiście hodowanie samca i samicy kończy się licznym przychówkiem, ale bez większych problemów w jednej klatce może mieszkać grupka osobników tej samej płci, najlepiej rodzeństwo. Należy tylko zapewnić im odpowiednio dużo miejsca.

Pożywienie

Myszoskoczkom podajemy się pokarmy dla gryzoni lub myszoskoczków, warzywa, owoce, zioła.

Rozmnażanie

Rozpoznawanie płci u myszoskoczków jest łatwe. U samców odbyt i ujście dróg moczowo-płciowych są od siebie oddalone. Poza tym mają one wyraźnie widoczne duże jądra.
Samica rodzi średnio od trzech do ośmiu młodych. Małe myszoskoczki przychodzą na świat gołe i ślepe. Rosną jednak bardzo szybko. Już po czterech tygodniach stają się całkowicie samodzielne i zdolne do przyjmowania stałych pokarmów. Od matki można je oddzielić w wieku sześciu, siedmiu tygodni.
Samiec nie atakuje swoich dzieci, cała rodzinka wspólnie zamieszkuje jeden domek i śpi ciasno przytulona do siebie. Nie ma wiec potrzeby oddzielać samca od karmiącej samicy. Problem tylko w tym, że tuż po porodzie może ona ponownie zajść w ciąże.

Systematyka

Zaliczamy je do rzędu gryzoni, który obejmuje ponad trzy tysiące gatunków. Ich najbliższymi kuzynami są między innymi myszy i szczury. Razem z nimi należą do rodziny myszowatych, ale w tworzą w jej obrębie osobną podrodzinę myszoskoczków.

 

Królestwo: zwierzęta
Typ: strunowce
Podtyp: kręgowce
Gromada: ssaki
Podgromada: ssaki żyworodne
Szczep: łożyskowce
Rząd: gryzonie
Rodzina: myszowate
Podrodzina: myszoskoczki
Rodzaj: Meriones
Gatunek: Meriones unguiculatus (myszoskoczek mongolski)

 

Tekst: Jacek P. Narożniak

Zdjęcia: Rob Owen-Wahl (Stock.xchng)

 

« poprzednia		następna »