Szynszyle są wyjątkowo pięknymi zwierzętami. Od dawna hoduje się je ze względu na wspaniałe futro, ale podbiły serca wielu miłośników zwierząt i trzymane są również w charakterze domowych pupili. Istnieje wiele gatunków tych gryzoni, z których największą popularność zdobyła szynszyla mała.

Środowisko naturalne

Pochodzą z Ameryki Południowej, gdzie zamieszkują niedostępne, górzyste tereny Chile i Peru.

Wygląd

Ciało tych gryzoni pokrywa najbardziej miękkie i najbardziej gęste futro ze wszystkich zwierzęcych futer. Tylko stosunkowo krótki, gruby ogon porastają sztywne, szczeciniaste włosy. Futerko dzikich osobników jest srebrzystoszare, ale w niewoli wyhodowano wiele odmian barwnych: mahoniową, czarną, węglową, białą, beżową, szafirową, fioletową.
Szynszyla ma krępą budowę i dużą, niemal nieproporcjonalną w stosunku do reszty ciała, głowę. Tylne łapy są znacznie dłuższe od przednich i bardzo silne, dzięki czemu zwierzę dobrze skacze. Co ciekawe, pazurki szynszyli są bardzo małe, niemal niewidoczne. Wizerunek uzupełniają duże oczy, duże uszy i bardzo długie wąsy (wibrysy).

Długość życia

Są długowieczne, jak na gryzonia. W niewoli żyją nawet kilkanaście lat, do dwudziestu.

Zachowanie i wymagania szynszyli

Szynszyle są bardzo miłymi i łatwo oswajającymi się zwierzętami. Nie gryzą, czasami tylko delikatnie łapią zębami za palec, jakby chciały sprawdzić, czy nadaje się do zjedzenia. W naturze prowadzą stadny tryb życia. Najbardziej aktywne są w nocy. Bardzo ruchliwe i skoczne.
Potrzebują towarzystwa człowieka lub swoich pobratymców. Klatka powinna być naprawdę duża. Gryzonie te są nie tylko sporych rozmiarów, ale też są bardzo ruchliwe. Zatem im większa klatka, tym lepsza. I powinna być wysoka.
Podstawowym wyposażeniem klatki są półki i konary z drzew owocowych. Zwierzęta te doskonale skaczą, zatem półki oraz konary w klatce zwiększą ich życiową przestrzeń. Poza tym obgryzając gałęzie będą tępiły sobie siekacze. Przydałby się także drewniany domek do spania. Kołowrotek nie jest potrzebny.

Pożywienie

Podstawowym pożywieniem są mieszanki dla szynszyli, suszone zioła i trawy. Można im podawać również niewielkie ilości warzyw i niezbyt słodkich owoców.

Rozmnażanie

Samica chodzi w ciąży niemal cztery miesiące. W jednym miocie rodzi do pięciu młodych. Szynszyle przychodzą na świat pokryte delikatnym futrem i z otwartymi oczami. Już od urodzenia są bardzo samodzielne i sprawne.

Systematyka

Szynszyle są gryzoniami, ale w obrębie tego rzędu tworzą osobną rodzinę szynszylowatych. Szczury, myszy, chomiki dżungarskie i syryjskie czy świnki morskie są tylko ich bardzo dalekimi krewniakami.

 

Królestwo: zwierzęta
Typ: strunowce
Podtyp: kręgowce
Gromada: ssaki
Podgromada: ssaki żyworodne
Szczep: łożyskowce
Rząd: gryzonie
Rodzina: szynszylowate
Rodzaj: Chinchilla
Gatunek: (Chinchilla lanigera) szynszyla mała

Tekst: Jacek P. Narożniak
Zdjęcie 1.: Theis Kofoed Hjorth , FlickrCC (original foto ; license)
Zdjęcie 2.: Michele Schaffer , FlickrCC (original foto ; license)
Zdjęcie 3.: Tosh Chiang , FlickrCC (original foto ; license)
Zdjęcie 4.: Daniel Hall , FlickrCC (original foto ; license)
Zdjęcie 5.: Daniel , FlickrCC (original foto ; license)
Zdjęcie 6.: Tomo , FlickrCC (original foto ; license)

 

« poprzednia		następna »